Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Ελένη η αποβλακωμένη.

Τον τελευταιό μήνα απέκτησα το συνήθειο να κάθομαι με μανία στην TV να δώ την νέα δραματική σειρά που σπάζει τα μηχανάκια της τηλεθέασης. Εννα το παραδεκτώ το πρώτο επεισόδιο άρεσεν μου. Αλλά ως τζιαμέ.. Καρτερώ το δεύτερο με αγωνία και βλέπω ένα εικοσάλεπτο μιας επίπεδης παρουσίασης γεγονότων σε μια δήθεν σειρά εποχής. Οκ my friend! Η ιστορία που μόνη της έχει action αλλά τούτο εν enough? Μαλλόν τζιαμέ εστηρίκτηκεν και το κανάλι που το δείχνει και δεν εκατέβαλλεν καμια επιπλέον προσπαθεία να ανταμείψει το κοινό του που ούτως ή αλλιώς εννα το εμπιστευτεί..
Θα ξεκινήσω την "εμπεριστατωμένη ανάλυση" του σήριαλ που την μιτσια που εβάλασιν να παίζει την πρωταγωνίστρια στην παιδική της ηλικία. Α Παναγία μου! Πιο γελοία ερμηνεία που μικρό ηθοποίο εν εξαναείδα. Η μιτσια εν εσιει ταλέντο και προσπαθεί να αποδόσει την δραματική πτυχή του ρόλου της με τσιριλιές τζαι φωνές  (Τυφλα να εσιει τζεινη η Όλγα στην Πανσεληνο-οι εν την βλέπω τζαι τουτην- που σε κάθε επεισόδιο το λιοττερον που παθαίνει εν νευρικό κλονισμο). Που λαλείτε.. μεγαλώνει η Ελένη τζαι λαλουμεν τζαι μεις εγλιτωσαμεν.. Εγελαστήκαμεν όμως.. Εμφανιζεται μια άλλη "ταλαντούχα" μιτσια μονο που τούτη επιπλέον τραγουδά και παίζει πιάνο. Όλε.. Τρελλη διασκέδαση.. Τζαι δώστου κάθε επεισόδιο να έχουμε δεκάλεπτο μουσικό διάλλειμα συν το ότι η μιτσια εν δεκατρίων χρονών και παιζει ταχα το 6χρονο. Τζαι κάθε επεισόδιο ρωτα την μάμα της τι δουλειά κάμνει τζε γιατι κοιμάται τζιαμε που δουλέυκει. Ερκεται μου έτσι αυθόρμητα να φωνάξω: "Εν πουτάνα μάνα μου!".
Τελοσπάντων..Παίζω πέλλον για το casting των νεαρών ηθοποιών. Εντάξει, τουλάχιστον εν κάλες οι ενήλικες πόρνες.. Τζαι πιέννω στην σκηνογραφία και την ενδυματολογία.. Το μπουρδέλο μπορώ να πώ εν εν ασσιημο.. Αλλα ρε κουμπάρε μονο τζεινον; Ατε τζε κανένα γύρισμα σε καμιά θάλασσα τζε κανένα χωρκο. Τα αλλα ουλλα φωναζουν που μακριά 2010! Οσο αφορά τωρα το hairstyling; Αστα να πανε.. Τεθκιο ισιωμα μαλλιου δεν εξαναειδα σε σειρα εποχης. Τζαι ας μου απαντήσει κάποιος: στα 80ς εν ηταν της μοδας το permanant;

Προσπαθώ να έβρω λογική στο γιατί εξακολουθώ να βλέπω την συγκεκριμένη σειρα αφού δεν συγκρίνεται με τις γνωστες αμερικανιές που βλέπω. Ρίχνω το φταίξιμο στην γνωστη αποβλάκωση που έχω υποστεί με την κάθοδο μου στην Κύπρο. Οι υπόλοιποι ομως; Οι δηθεν μη αποβλακωμενοι; Εν τα βλεπουν τουτα ούλλα; Η απλά βαρκουνται να διαβάσουν το βιβλιο; 

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Time goes by...

Τα πραματα πιέννουν ακριβώς όπως τα επερίμενα... Μονότονα.. Ο πρώτος στόχος μπορω να πω ότι είναι accomplished. Ναι ήβρα μια πσεφτοδουλία και περνω νάκκον την ώρα μου.. Το θέμα είναι αν εν για κάτι τέθκιο που ειμαι προορισμένος.. Δηλ. έφαα τα χρόνια μου να φανταζομαι ενα "wow" μέλλον μου για να περνω "νακκον" την ωρα μου; Μπορεί.. μπορεί η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα να με βοηθήσει να φέρω τα μιλλια μου τζαι να καταλάβω γιατί ειμαι προορισμένος..
Ενίξερω.. νιώθω όπως το αυτοκινητούιν που εξεχάσαν να του βάλουν πεζίνα.. Μπορώ να βάλω μονος μου πεζίνα του εαυτού μου; Εν τζαι μπορώ... Ψάχνω το αρκετά πως έννα πάρω μπρος.. Αν υπάρχουν κάθολου εναλλακτικές πηγές ενέργειας που εννα με βοηθήσουν να εκκινήσω τζαι να γίνω άνθρωπος πάλε.. Να λαλώ τζαι γω καμια φορα τους άλλους αμαν με γυρεύκουν ότι εν μπορώ να φκω έξω μαζί τους.. Να μεν γυρευκώ απεγνωσμένα να γεμώσω την ώρα μου.. Ελεος δηλαδή..
Το main problem της κατάστασης μου εν εν το ότι εν μου ξαναέτυχε να είμαι αδιασερος αλλά ότι παλιά είχε ημερομηνία λήξης τουτο το πράμα, αλλα τωρα who knows ποτε εννα λήξει... Η κύρια απάντηση που μου λαλούν αμαν πώ τον πόνο μου ενι να έβρω hobbies... Μα εν εύκολο ούλλη σου την ζωη να μεν έχεις hobbies τζαι έτσι ξαφνικά να γίνεις hobby-freak.. Να σε πιάσει η πελλάρα τζαι να γυρίζεις μόνος σου τα πολυκέντρα τζαι τους συλλόγους με την ταμπέλα "αδιασερος" πάνω στην κελλέ σου;
Τελοσπάντων.. Επειδη τα πολλά λόγια εν φτωσια, ξερω πολλά καλά ινταμπου θέλω... Θέλω να ασχοληθώ με κάτι που να το αγάπω.. σε οποιοδήποτε τομέα..  Να μεν το κάμνω μόνο για να το κάμνω.. και φυσικά να μεν το κάμνω χώρις εμφανές αντάλλαγμα...Αρκετό καιρό εκάμνα πράγματα χωρίς να βλέπω το  αντάλλαγμα.. Εν τζαιρός νομίζω να δείξω τζαι γω την αξία μου...